Posted by admin On Marzec - 29 - 2012 Skomentuj

Cząsteczki biorące udział w biosyntezie białka muszą więc zostać uporządkowane przestrzennie i wzajemnie ustawione w jedynych właściwych pozycjach, zapewniających zajście reakcji. Funkcję porządkującą spełniają rybosomy. Zbudowane są one z dwu podjednostek, zwanych cięższą (u bakterii stała sedymentacji 308) i lżejszą (tu stała sedymentacji SOS), łatwo dysocjujących i asocjujących. Chemicznie podjednostki rybosomowe są tworami nukleoproteinowymi, zbudowanymi z wielu białek i RNA rybosomowego. Na powierzchni tych organelli znajdują się odpowiednie miejsca wiążące, dopasowane kształtem do nici mRNA oraz aminoacylo-tRNA. Rybosomy wiążą te składniki na powierzchni, po czym rybosomowa synteza peptydylo-tRNA katalizuje syntezę wiązania peptydowego między dwoma kolejnymi resztami właściwie wybranych i ustawionych aminoacylo-tRNA. Samo tworzenie wiązania peptydowego jest reakcją enzymatyczną – fragment powierzchni rybosomu (a właściwie – RNA dużej podjednostki) ma bowiem właściwości enzymu, wielokrotnie przyśpieszającego zajście reakcji syntezy wiązania peptydowego między resztami aminoacylo-tRNA. Po utworzeniu wiązania peptydowego rybosom przesuwa się wzdłuż nici mRNA o następne trzy zasady. Towarzyszy temu odrzucenie zdeacylowanej cząsteczki pierwszego tRNA, przemieszczenie drugiej cząsteczki tRNA niosącej na sobie dwupeptyd i dołączenie trzeciego w kolejności właściwego aminoacylo-tRNA.