Posted by admin On Marzec - 29 - 2012 Skomentuj

DNA telomerów składa się z wielu powtórzeń krótkiej, kilkunukleotydowej sekwencji. W komórkach ssaków jest to sześcionukleotydowy motyw TTAGGG. Podobne sekwencje występują w telomerach innych eukariotów: TTACAGG u drożdży Schizosaccharomycespombe, TTAGGC u Caenorhabditis elegans u roślin. Niekanoniczny motyw oparty na powtórzeniach TG mają drożdże S. cerevisiae. Długość telomerów różni się znacznie: ludzkie telomery mają od 5 do 30 kpz, natomiast telomery myszy mogą mieć długość do 150 kpz. Telomerowy DNA jest miejscem swoistego wiązania wielu białek. Bezpośrednio z DNA wiążą się dwa białka hamujące wydłużanie się telomerów, TRF1 i TRF2, białko Potl, także biorące udział w regulacji długości telomerów, oraz telomeraza, syntetyzująca telomerowy DNA. Kilka innych białek wiąże się do telomerów pośrednio, zazwyczaj poprzez białka TRF1 i TRF2. Na końcu 3′ DNA telomerów, bogatym w G, znajduje się jednoniciowy, niesparowany odcinek łańcucha polinukleotydowego, którego długość u ssaków wynosi ok. 70-300 nukleotydów. Bierze on udział w zabezpieczaniu końca telomeru poprzez wytworzenie tzw. pętli t. W tworzeniu pętli t bierze także udział jedno z białek telomerowych, białko TRF2. TRF2 wiąże się na końcu telo-merowego DNA w postaci oligomeru, a następnie przybliża koniec do leżącego w pewnym oddaleniu fragmentu DNA.