Posted by admin On Styczeń - 11 - 2011 Skomentuj

Ważnym białkiem dla HR jest eukariotyczny RadSl lub jego prokariotyczny odpowiednik, np. RecA występujący u E. coli. Białka te, nazywane rekombinazami, odpowiadają za rozpoznawanie homologicznych sekwencji w cząsteczkach DNA i umożliwiają parowanie jednoniciowego fragmentu zakończonego wolnym końcem 3 z odpowiednią nicią w nieuszkodzonej cząsteczce DNA. Rekombinazy mają aktywność ATPazową, wykorzystywaną w procesie wymiany nici. Cząsteczki białka RadSl, podobnie jak RecA, mają także zdolność oddziaływania ze sobą i tworzenia filamentów zbudowanych z wielu podjednostek. Monomery tych filamentów ułożone są helikalnie i wiążą zarówno jednoniciowy, jak i dwuniciowy DNA. Dwuniciowy DNA, owijając się wokół filamentów, zmienia swoją strukturę drugorzędową ulegając przy tym znacznemu rozciągnięciu. Skok podwójnej helisy, który w formie B wynosi ok. 35 A, po owinięciu zwiększa się do ok. 100 A. Powoduje to zanik oddziaływań między leżącymi nad sobą zasadami azotowymi i udostępnia je dla oddziaływań z zasadami azotowymi obecnymi w j ednoniciowym fragmencie. Przypuszcza się, że filamenty zbudowane z RadSl lub RecA wiążą jednocześnie jednoniciowy fragment jednej cząsteczki i dwuniciowy, homologiczny odcinek drugiej cząsteczki, pozwalając na ich wzajemne rozpoznanie. Po rozpoznaniu homologii następuje szybka wymiana komplementarnych nici i wytworzenie heterodupleksu. Reakcja ta jest zależna od ATP. W tworzeniu nukleoproteinowych filamentów przez rekombinazy i DNA biorą udział także inne białka.