W złożonym procesie biosyntezy białka uczestniczy kilkadziesiąt składników mało- i wielkocząsteczkowych. Muszą one ze sobą współdziałać – w jednym miejscu i czasie. Miejscem grupującym składniki biorące udział w syntezie polipeptydu są rybosomy – organelle o średnicy ok. 20 nm, występujące w każdej komórce. Rybosom to cząstka rybonukleoproteinowa, złożona z dwu podjednostek. Każda z pod-jednostek zawiera swoisty RNA oraz swoisty zestaw białek inkrustujących ów RNA. RNA przybiera określoną strukturę przestrzenną z wielu „spinkami do włosów”, powstającymi wskutek wewnętrznego parowania zasad wchodzących w skład rRNA, i wielu jednoniciowymi pętlami. Na ogół uważa się, że ok. 70% cząsteczki rRNA występuje w postaci odcinków sparowanych, a 30% – w postaci rozrzuconych. W przybliżeniu cząsteczka rRNA rybosomowego wygląda jak jeż ze szpilkami skierowanymi na zewnątrz. Struktura ta jest inkrustowana białkami (w większości – zasadowymi), zajmującymi określone w stosunku do siebie pozycje. Powstały twór jest dość sztywną bryłą, która może w pewnym zakresie zmieniać swoje kształty. W czasie translacji elementy rybosomu mogą się w stosunku do siebie, w pewnym zakresie, przemieszczać, przy czym na powierzchni rybosomu tworzą się miejsca o swoistym kształcie, przyjmujące różne cząsteczki współreagujące ze sobą w czasie translacji. Kształt rybosomu ulega nieznacznym zmianom w różnych etapach cyklu syntezy białka. Niemniej o zasadniczej jedności kształtu świadczy zdolność preparatów rybosomowych do krystalizacji. Analizy rentgenograficzne, wspomagane badaniami immunologicznymi, pozwalają określić pozycje poszczególnych białek i rRNA w rybosomie.