Posted by admin On Marzec - 12 - 2011 Skomentuj

DNA ulega nieustannym uszkodzeniom, zarówno spontanicznym, np. na skutek działania aktywnych form tlenu lub pękania wiązań, jak i wynikającym z działania czynników zewnętrznych, np. promieniowania UV, promieniowania jonizującego lub mutagenów obecnych w pożywieniu. Oblicza się, że w każdej komórce człowieka powstaje w ten sposób od 104 do 106 uszkodzeń DNA dziennie. Ekspozycja na czynniki powodujące uszkodzenia DNA jeszcze zwiększa tę liczbę. Gdyby każde z uszkodzeń zostało przekształcone w mutację, ludzkie geny w bardzo krótkim czasie przestałyby prawidłowo funkcjonować. Tak jednak się nie dzieje, o czym świadczy to, że u większości ludzi geny działają bez większych zakłóceń przez kilkadziesiąt lat. Bierze się to stąd, że większość uszkodzeń DNA we wszystkich komórkach, zarówno prokariotycznych, jak i eukariotycznych, ulega naprawie. Masowe uszkodzenia DNA prowadzą do zatrzymania cyklu komórkowego, zazwyczaj przejściowego, dającego czas komórce na naprawę uszkodzeń przed replikacją DNA. Naprawa DNA jest procesem kosztownym energetycznie, zużywającym ogromne ilości ATP. Gdy liczba uszkodzeń przekracza możliwości komórki w tym względzie, jest ona kierowana na drogę prowadzącą do apoptozy. Uszkodzenia DNA mają bardzo różny charakter: od modyfikacji lub błędnego sparowania zasady, po pęknięcie nici DNA.