Posted by admin On Marzec - 29 - 2012 Skomentuj

Biorąc pod uwagę sposób powielania informacji genetycznej, podstawą replikacji jest komplementarność zasad azotowych w powstającej dwuniciowej cząsteczce DNA. Jednak różnice w energii swobodnej dla wiązań wodorowych tworzonych między prawidłowo i nieprawidłowo sparowanymi zasadami azotowymi nie są duże, toteż wierność wynikająca z preferencji zasady komplementarnej nad przypadkową jest niewielka: wyraża się jednym błędem na 103 włączonych nukleotydów. Niektóre polimerazy DNA, opierające wierność syntezy DNA tylko na chemicznym parowaniu zasad, charakteryzują się taką dużą częstością błędów. W wypadku niektórych wirusów, mnożących się z dużą szybkością i narażonych na częste zagrożenia ze strony środowiska, mała wierność replikacji i wynikająca z niej duża zmienność jest korzystna dla przeżycia. Jednak dla większych genomów powielanych w niewielkim tempie wierność oparta jedynie na energii wiązań wodorowych jest całkowicie niewystarczająca. W istocie, polimerazy biorące udział w replikacji bakteryjnego i eukariotycznego DNA, takie jak polimeraza III E. coli lub polimerazy 8 i e ssaków, popełniają błąd nie częściej niż raz na 106-108 prawidłowo włączonych nukleotydów.